Cystagon Caps 100 X 150mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik De behandeling met CYSTAGON moet onmiddellijk worden begonnen na de bevestiging van de diagnose van nefropathische cystinose om een maximale werking te bekomen. De diagnose van nefropathische cystinose moet met behulp van zowel klinische als biochemische onderzoeken (leukocytaire cystinebepalingen) gesteld worden. Op het syndroom van Ehlers-Danlos lijkende gevallen en vaataandoeningen op de ellebogen zijn gemeld bij kinderen die werden behandeld met hoge doses van verschillende cysteaminepreparaten. (cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m²/dag. Deze huidlaesies gingen gepaard met vasculaire proliferatie, huidstriae en botlaesies. Daarom wordt aanbevolen de huid regelmatig te observeren en waar nodig röntgenonderzoeken van het bot te overwegen. Zelfonderzoek van de huid door de patiënt of de ouders dient eveneens geadviseerd te worden. Wanneer soortgelijke huid- of botafwijkingen verschijnen is het raadzaam de CYSTAGON-dosis te verlagen. Het gebruik van doses hoger dan 1,95 g/m2 /dag wordt afgeraden (zie rubriek 4.2 en 4.8). Het is aanbevolen het bloedbeeld regelmatig te controleren. Er is niet aangetoond dat de orale toediening van cysteamine de afzetting van cystine kristallen in het oog voorkomt. Als er in dit verband cysteamine oogdruppels worden gegeven, moet het gebruik ervan dan ook worden voortgezet. In tegenstelling tot fosfocysteamine, bevat CYSTAGON geen fosfaat. Meestal krijgen de patiënten al fosfaatsupplementen en de dosis hiervan moet mogelijk worden gewijzigd als fosfocysteamine wordt vervangen door CYSTAGON. Intacte CYSTAGON harde capsules moeten niet worden gegeven aan kinderen jonger dan ongeveer 6 jaar vanwege het risico van verslikken (zie rubriek 4.2). Het houdertje met droogmiddel in de flacon niet inslikken.

Nefropathische cystinose

Iedere harde capsule bevat 50 mg cysteamine (als mercaptaminebitartraat).

De andere stoffen in dit middel zijn microkristallijne cellulose, voorverstijfseld zetmeel, magnesiumstearaat/natriumlaurylsulfaat, colloïdale siliciumdioxide, natriumcroscarmellose, capsule-omhulsels: gelatine, titaandioxide, zwarte inkt op harde capsules (E172).

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie

Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd. CYSTAGON kan worden toegediend in combinatie met elektrolyten- en mineraalsubstituties nodig voor de behandeling van het Fanconi syndroom, evenals met vitamine D en schildklierhormonen. Indometacine en CYSTAGON zijn bij enkele patiënten gelijktijdig gebruikt. In geval van patiënten met niertransplantaten, zijn anti-afstotingstherapieën gebruikt in combinatie met cysteamine.

Bijwerkingen Bij ongeveer 35% van de patiënten kunnen bijwerkingen vertonen. Deze bijwerkingen betreffen voornamelijk het maag-darmkanaal en het centrale zenuwstelsel. Als deze verschijnselen zich voordoen bij het begin van de cysteamine behandeling, kan een tijdelijke onderbreking en het geleidelijk aan opnieuw invoeren van de behandeling de tolerantie op doeltreffende wijze verbeteren. De meest voorkomende bijwerkingen zijn in de onderstaande lijst gerangschikt volgens orgaanklasse en volgens de frequentie. De frequenties zijn als volgende gedefinieerd: zeer vaak(≥1/10), vaak (≥1/100 tot <1/10) en soms (≥1/1000 tot <1/100). Binnen iedere frequentiegroep worden de bijwerkingen gerangschikt naar afnemende ernst. Onderzoeken Vaak: leverfunctietests abnormaal Bloed- en lymfestelselaandoeningen Soms: leukopenie Zenuwstelselaandoeningen Vaak: hoofdpijn, encefalopathie Soms: slaperigheid, convulsies Maagdarmstelselaandoeningen Zeer vaak: braken, misselijkheid, diarree Vaak: buikpijn, slechte adem, dyspepsie, gastro-enteritis Soms: maag- en darmzweren Nier- en urinewegaandoeningen Soms: nefrotisch syndroom Huid- en onderhuidaandoeningen Vaak: abnormale huidgeur, uitslag Soms: haarkleur verandert, huidstriae, kwetsbare huid (molluscoïde pseudotumor op ellebogen) Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen Soms: gewrichtshyperextensie, pijn in de benen, genu valgum, osteopenie, compressiefractuur, scoliose Voedings- en stofwisselingsstoornissen Zeer vaak: anorexia Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen Zeer vaak: lethargie, pyrexie Vaak: asthenie Immuunsysteemaandoeningen Soms: anafylactische reactie Psychische stoornissen Soms: nervositeit, hallucinatie Gevallen van nefrotisch syndroom werden vastgesteld binnen de zes maanden na de aanvang van de behandeling, maar met een progressief herstel na het stoppen van de behandeling. In sommige gevallen toonde de histologie membraneuze glomerulonephritis van de nier allograft en overgevoeligheids interstitiële nephritis. Op het syndroom van Ehlers-Danlos lijkende gevallen en vasculaire aandoeningen op ellebogen zijn gemeld bij kinderen die chronisch werden behandeld met hoge doses van verschillende cysteaminepreparaten (cysteaminechloorhydraat of cystamine of cysteaminebitartraat) meestal boven de maximale dosis van 1,95 g/m²/dag. Deze huidlaesies gingen in sommige gevallen gepaard met vasculaire proliferatie, huidstriae en botlaesies die voor het eerst worden opgemerkt tijdens een röntgenonderzoek. Gemelde botaandoeningen waren genu valgum, pijn in de benen en hyperextensieve gewrichten, osteopenie, compressiefracturen en scoliose. In de gevallen waarin histopathologisch onderzoek van de huid werd uitgevoerd, wezen de resultaten op angio-endotheliomatose. Eén patiënt kwam vervolgens te overlijden aan acute cerebrale ischemie met duidelijke vasculopathie. Bij sommige patiënten verminderden de huidlaesies op ellebogen na verlaging van de CYSTAGON-dosis. Het werkingsmechanisme van cysteamine door het verstoren van de brugvorming van collageenvezels wordt voorondersteld (zie rubriek 4.4). Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V.

Overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of voor één van de hulpstoffen. Het gebruik van CYSTAGON vormt een contra-indicatie bij het geven van borstvoeding. CYSTAGON dient niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, in het bijzonder tijdens de eerste trimester, tenzij strikt noodzakelijk, vanwege zijn teratogeniciteit in dieren.
CYSTAGON vormt een contra-indicatie bij patiënten die een overgevoeligheid voor penicillamine hebben ontwikkeld.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Er zijn geen toereikende gegevens over het gebruik van cysteaminebitartraat bij zwangere vrouwen. Uit experimenteel onderzoek bij dieren is reproductietoxiciteit gebleken, waaronder teratogeniciteit (zie rubriek 5.3). Het potentiële risico voor de mens is niet bekend. Het effect op de zwangerschap van een onbehandelde cystinose is eveneens onbekend. Daarom dient CYSTAGON niet tijdens de zwangerschap te worden gebruikt, in het bijzonder tijdens het eerste trimester, tenzij strikt noodzakelijk. Indien een zwangerschap werd vastgesteld of gepland is, dient de behandeling zorgvuldig heroverwogen te worden en dient de patiënt geïnformeerd te worden over het potentiële teratogene risico van cysteamine. Borstvoeding Het is niet bekend of CYSTAGON bij de mens wordt uitgescheiden in de moedermelk. Doch, gezien de resultaten in dierstudies bij moeders die borstvoeding geven en pasgeborenen (zie rubriek 5.3), vormt borstvoeding een contra-indicatie bij vrouwen die CYSTAGON gebruiken.

Kinderen < 12 jaar

• Aanbevolen dosis: 1,30 g/m2/dag, verdeeld over 4 innamen
• Begindosis: 1/4 tot 1/6 van de verwachte onderhoudsdosering
• Max. dosis: 1,95 g/m2/dag

Patiënten > 12 jaar en > 50 kg

• Aanbevolen dosis 2 g/dag, verdeeld over 4 innamen
• Begindosis: 1/4 tot 1/6 van de verwachte onderhoudsdosering
• Max. dosis: 1,95 g/m2/dag

Toedieningswijze

• Onmiddellijk na of samen met voedsel innemen (beter verdragen)

• Bij kinderen < 6 jaar

• harde capsules openen en de inhoud over voedsel strooien (bv. melk, aardappels en andere producten op basis van zetmeel)

• zure dranken, zoals sinaasappelsap,vermijden (risico op neerslag)